Einde nomadisch bestaan in zicht

Het einde van ons nomadisch bestaan nadert nu toch rap. Dan is er weer een vaatwasser, in plaats van afwassen in weer en wind. (Ja, kan ook in de camper, maar 'buiten' is veel handiger.)

Nu praktisch iedereen weer is vertrokken hebben wij het grote veld weer voor ons alleen. Op het kleine veld staan nog twee campers. Heerlijk rustig dus... (en privé sanitair ook eigenlijk).

Een huis! We hebben weer een huis!

Op 20 januari van dit jaar vertrokken we vanaf camperplaats de Rucphense weide - Rucphen bleek recent een PVV-bolwerk: als ik dat had geweten, haha - voor een paar maanden naar het zuiden. We hoopten rond 1 augustus de sleutel te krijgen van ons nieuwe appartement. Maar dat werd dus, in etappes, vandaag: 30 november. Daarom keerden we gisteren weer terug hier. De laatste acht weken verbleven we in een comfortabele woning in Culemborg. Tussendoor was ik overigens solo nog wel enkele dagen in Dwingeloo, met de camper.

Toen we vertrokken was de camperplaats bedekt met een mooi laagje sneeuw, we moeten het nu doen met aangevroren mist. Er staan vier campers totaal: lekker rustig dus.

Om drie uur vanmiddag is de overdracht, met een bouwkundige van de Vereniging Eigen Huis. Ik hoop dat er niet al te veel 'gebreken' zijn...