11.5.22

Trip 68 [3] Schapen op de Lüneburgerheide

Sonnenberg   Wie denkt dat ik voortdurend 'op vakantie' ben zou mijn programma van vandaag eens moeten zien. Nee, geen medelijden, maar even dat misverstand uit de weg ruimen, dat kan geen kwaad. Twee nachten sta ik op Camping Sonnenberg, al twaalf jaar eigendom van de Nederlanders Marielle en Marni Deenen.

Bomann   Vanmorgen begon ik - na een Milchkaffee op het marktplein - in het museum Bomann. Een soort openluchtmuseum, maar dan binnen. Over de - interessante! - geschiedenis van Celle, Telefunken, het militaire oefenterrein en de heide(schapen). Prachtmuseum!

Asperges   Na de warme lunch - met het witte goud - reed ik de camper naar mijn huidige standplaats, waar even later de charmante Bettina Bouma mij meenam naar de binnenkomst van de Heidschnucken - heideschapen - bij een van de schaapskudden die dit gebied rijk is. 
Wolven   Daar komt de herder, met hond en daarachter de schapen en wat geiten. De schapen houden het landschap open (bomen krijgen geen kans) en de heide kort. Wat de schapen niet lusten is voor rekening van de geiten: die eten praktisch alles.
Nee, van wolven is de herder geen liefhebber. "Er zijn er te veel."
Heidschnucken   De naam verwijst naar hun voortdurende graasgedrag: daar stoppen ze praktisch nooit mee. De begeleidende hond is geen Border collie. "Ik fluit niet en hoef geen Engels te praten", lacht de herder. De honden doen geheel zelfstandig hun werk, veel rustiger dan Border collies. Mooi gezicht!
Fles   Enkele jonkies worden met de fles gevoerd. Geen idee waarom, eerlijk gezegd. Maar wel leuk om te zien - ze zijn zó gulzig, het flesje is in enkele ogenblikken helemaal leeg.

Boekweit   Verplicht: de taart proeven van de taartkoningin  van Müden. Nou, vooruit dan maar. Man, wat lekker. Bettina en ik deelden één punt.

Hout   De kerk en de toren - van hout - staan los van elkaar. Als de toren in de fik vliegt... en hout is lichter dan steen, hier op de zandige bodem. Vroeger moest je een trapje op om de kerk in te komen, nu is het een trapje omlaag. Inklinking dus.

Regionaal   Toen de laatste supermarkt uit het dorp verdween ontstond er een club die met gezamenlijke inspanningen weer een supermarkt startte, met aandelen van vele dorpsgenoten. Tante Hanna verkoopt veel producten van regionale producenten. Ik ga er morgen boodschappen doen.
'Vandaag ben ik van half negen tot vier uur met de schapen onderweg geweest.'









 


 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten