Posts tonen met het label Oisterwijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Oisterwijk. Alle posts tonen

24 oktober 2021

Trip 57 [2] Paddenstoelen, kabouters en een bosuil

Bosuil   
Als de regen ophoudt en de zon doorbreekt is de Kampina een onweerstaanbaar mooi natuurgebied. Dat merkten we gisterenmiddag weer eens tijdens een fietstochtje van nog geen 30 km. Daarna zocht ik nog wat paddenstoelen op die wilden poseren. Vannacht schreeuwde er een bosuil vlak boven onze camper. Kamperen in de natuur. Ja, dat is misschien pas 'echt' met een tentje, maar die tijd ligt achter ons. We genieten nu ook, maar dan in een buscamper. Deze dagen overigens vooral een boscamper.

Kabouter   Een groepje peuters en kleuters zocht vanmorgen onder begeleiding de kabouters op het terrein: plaatjes met een nummer. Ik stond buiten en zag dat Zij ook op het punt stond de camper te verlaten. "Weten jullie dat er ook een echte kabouter hier woont? Kijk, daar komt ze uit de camper." Een begeleidster, tegen mij: "Ik vind dat u ook wel op een kabouter lijkt." Ja, dus is het niet zo gek dat ik een kaboutervrouwtje heb. Eén van de peuters kijkt me indringend aan. En concludeert: "Jij bent gewoon een opa."

21 oktober 2021

Trip 57 Morgenrood in Oisterwijk: bekend terrein

Telefoonfoto
Plek 5   Toegegeven, ik was maar heel even thuis, maar thuis is thuis. Daarna begint altijd weer een nieuwe trip. Dus: trip 57. Nu niet alleen maar weer samen. Eerste bestemming: natuurcamping Morgenrood in Oisterwijk. De naam Morgenrood doet me denken aan een socialistisch verleden... Het is een Nivon-terrein en (groeps)accommodatie. De beoogde plek 5 is onvindbaar: als de man van de receptie meeloopt blijkt dat het bordje met betonnen voet en al is verdwenen. We staan op plek 5. Hoe hier uit te komen zien we zondag... hopelijk is de grond dan droger. Nu geen schaapjes achter de camper, maar eekhoorns rondom.

02 maart 2021

Trip 37 [12 en slot] Terug tussen vier muren


Gek zijn we eigenlijk, om op een prachtdag als deze naar huis te rijden, Maar ja, afspraken...

Het voordeel thuis: met dit weer eens even lekker de bus uitmesten. Alles eruit, stofzuiger erin: dat werk. Vanmorgen nog even een rondje gelopen over de goeddeels verlaten camping. Die mensen met een camper die thuis zitten weten níet wat ze missen: zo'n fris ochtendbos is zo vreselijk aangenaam dat ik fluitend het chemisch toilet leeg ga gooien...   

Dit is zó prettig wakker worden. Spechten zijn hoorbaar met een verbouwing bezig. Boomklevers testen een mezenhokje. De eekhoorn zagen we dit keer alleen zondag.

Prima terrein: Morgenrood, Oisterwijk. 

De bus gaat morgen weer even de stalling in. Maar niet voor lang, weet ik nu al.


28 februari 2021

Trip 37 [10] Mist... en een lijk (?)

 


Vanmorgen was er mist. En dan is er geen moment te verliezen, als je verwacht dat even later de zon door zal breken. Fiets gepakt en rijden maar, richting de vennen. Over paadjes om te wandelen, niet om te fietsen. Maar ja, mist. En er was toch geen hond. Hoewel... een hond aan een lijntje. En het baasje lag in het water. Levend gelukkig, wat met deze temperatuur een wonder mag heten.

Bij terugkeer nog een (vierde!) interview voor Autoweek Campers gedaan: een leuk en tamelijk alternatief stel uit Eindhoven met een uit Slovenië geïmporteerde bus met een Pössl interieur. Het hele verhaal later in Autoweek Campers dus.

De lunch haalde ik op bij de buren: twee heerlijke wraps (carpaccio en zalm). To go dus, zoals alle meeneemspullen in ontzettend onnodig Engels nu zijn gaan heten. (Na COVID-19 moet er hard gewerkt worden aan een vaccin tegen ONNODIGENGELS-21.)

Mist: ik houd erg van deze sfeer. Met de 55-200mm.

27 februari 2021

Trip 37 [9] De Kampina: niet verder vertellen!

 


Eigenlijk zou ik er niets over moeten zeggen. Hoe mooi de Kampina bij Oisterwijk is. Hoe schitterend je hier kunt wandelen en fietsen. Hoe afwisselend, hoe prachtig die vennen. Ik zou het gewoon voor mezelf moeten houden. Stel je voor dat het hier te druk wordt...

In Oisterwijk, op nog geen vijf kilometer van natuurcamping Morgenrood, zijn drie supermarkten. Vanmorgen vulden wij in één daarvan de voedselvoorraden aan. Toen vanmiddag de zon ging schijnen pakten wij opnieuw de fietsen voor een rondje Kampina. Met opvallend veel berken vandaag.

Veel fietsers rijden met oortjes in. Zó zonde dat je dan de vogels niet hoort. Waarom oortjes of een koptelefoon in de natuur? Daar begrijp ik werkelijk niets van.

26 februari 2021

Trip 37 [8] De Kampina: prachtig natuurgebied

Chajah geniet van de zon en het zicht over Belvers Ven.

Vanmorgen begonnen met nog een 'portret' te maken van een camper en de inzittende, in dit geval een vrouw alleen in een Peugeot Boxer met een benzinemotor. Leuk gesprek, het resultaat later in Autoweek Campers. 

Lopend de Kampina in, vanaf de camping. Wat een landschap is dat. En zie, de eerste padden zijn al op pad (..). Terug op de camping nog even naar het kampvuur. Want ja, hoorde ik daar, dat is chill en 'kamperen zonder kampvuur kan echt helemaal niet'. (Ik besloot om niet te verklappen dat ons dat al vele jaren uitstekend afgaat.)

Op weg naar het water.

Hieronder meer beelden.












Trip 37 [7] Natuurcamping Morgenrood: niet verklappen...

Goedemorgen.
Vannacht hoorden we de bosuil. En warmden we ons voor het slapen gaan nog even op bij een kampvuur. Geen twijfel mogelijk, we staan op een natuurcamping. Nu hoor ik al weer de specht timmeren. Wat een mooie plek is dit! Morgenrood, Oisterwijk. Al zou ik dat misschien wel niet moeten verklappen om een teveel aan kampeerders hier te voorkomen... 

25 februari 2021

Trip 37 [6] Oisterwijk: de vennen


Vandaag verplaatsten wij ons een kilometer of negentig in westelijke richting. We zijn neergestreken op de natuurcamping Morgenrood - hetgeen wel erg doet denken aan de SDAP, de voorloper van de PvdA. Niets op tegen, maar dus niet helemaal meer van deze tijd. Het is een terrein van het NIVON: er is ook een natuurvriendenhuis hier waarin je kunt overnachten. Ooit was ik hier met mijn zwager voor een weekend wandelen. We hadden allebei een tentje bij ons, maar een plotselinge inval van koude bracht pijnlijk aan het licht dat mijn slaapzak tekort schoot. De tweede nacht heb ik in mijn bestelbus - geen camper - geslapen.

Het terrein wordt beheerd door vrijwilligers. Ik trof er een die niet zo handig met het pinapparaat was: zo werden de kosten voor enkele overnachtingen ineens dubbel afgeschreven. Maar dat komt vast goed.

Meer beelden: hieronder.