Trip 52 [2] Voetballen, frietjes en fietsen. Heel veel fietsen

Alle foto's: telefoonfoto's.

Tempo   Camperen met een kleinzoon van zeven betekent een ander tempo dan camperen met een grootmoeder, wist ik al voor het vertrek. En dat blijkt goed te kloppen, merk ik de eerste avond.   

Landgoed   We hebben een mooi, maar wel wat ongelijke plek op Landgoed (Camperplaats) Duynenwater in Eersel. Stroom heb ik niet aangesloten: ik reken op de zon. Strand voor de deur. In ruim een uurtje rijden waren we er vanmorgen. Bram wilde z'n nieuwe fiets meenemen: dat paste probleemloos en zonder 'verbouwing' op de Busbiker.

Schaken   Eerst maar eens het terrein verkennen. Schaken bleek iets te ingewikkeld. Appelsap drinken bij de Beachclub ging een stuk gemakkelijker.

Trip 52 Camperen met pannenkoeken

Pannenkoeken   Vanmorgen vertrok ik met kleinzoon Bram (7) naar Camperplaats Duynenwater in Eersel. Dat levert spullen op die we normaal niet bij ons hebben. Zoals: een schotel met pannenkoeken van oma, 'de lekkerste van de hele wereld'. We blijven tot zaterdag weg: donderdag verplaatsen we ons nog naar Hilvarenbeek, naar een boerencamping met vee. 

Kleinkinderen   Een weekje of een lang weekend camperen met kleinkinderen: dat moeten we volgend jaar misschien wel eens organiseren. Dan draai ik nu alvast een beetje warm. Met koude pannenkoeken. "Ik vind ze koud ook heel erg lekker", aldus Bram. 

Trip 46 [7] Tweede middag Fotofair valt in het water...

Rond tien uur was ik vanmorgen al op de Fotofair. Nam daar nog even een koffie en ging toen rondlopen: er is zoveel te zien! Even staan praten met Frank Doornhof, die ik lang geleden interviewde voor het niet meer bestaande CameraMagazine. Hij herinnerde zich dat nog goed! Frank staat hier met zijn grote camper en geeft de hele dag workshops (studiowerk).

Ik was er bijtijds, want de voorspelling is dat er nogal wat regen gaat vallen die middag. Het is nu 14:45 uur en het valt lekker... met een klap onweer af en toe. Veel campers zijn al vertrokken - ik heb nu wel heel veel terrein voor mijzelf.

Apparatuur vandaag: Fuji X-T3 met de Fuji 56 mm f/1.2.

Deze vrouw had er zichtbaar plezier in. De motor is elektrisch: nul uitstoot, nul geluid. De lichtsterke lens zorgt voor een hele fijne 'zachte' achtergrond.

Hieronder meer beelden.

Trip 46 [5] Op weg naar Camperplaats Duynenwater

Prik   Arjan en Jacqueline Fokker van Camperplaats Blij Venneke kregen net hun tweede COVID-19 vaccinatie en daar moeten ze even van bijkomen, kwam Jacqueline vanmorgen zeggen. Arjan en ik zouden nog even een en ander bespreken, maar dat wordt iets later. Geen punt - ik heb de hele dag de tijd. Hoor intussen positieve berichten over het ontwikkelen van een geneesmiddel tegen corona: dat moet na infectie verergering en ziekenhuisopname voorkomen. Weer een stap verder, hopelijk.

Arjan Fokker houdt zijn prachtig aangelegde
camperplaats goed bij.

Concert   Vannacht heerlijk geslapen bij het concert dat de kikkers in het vennetje achter de camper verzorgden. En dat vanmorgen gewoon doorgaat - slapen kikkers nooit? Ik vind het overigens een heerlijk geluid, het mag van mij dag en nacht doorgaan. Geluiden van de natuur: hoe kun je daar nou 'last' van hebben, zoals ik wel eens van mensen hoor? Intussen huppelt er een konijntje langs de camper. En nog meer mini-kikkertjes springen er onder. Arjan wacht met het maaien van zijn natuurgebiedje, omdat daar in deze periode vaak jonge reeën in liggen. Heerlijk veel natuur dus hier tussen en rond de 25 camperplaatsen - met een eigen 'tuintje'.

Trip 46 [3] LMC perspresentatie

Overal in het dorp staan beelden zoals deze. Erg leuk:
een betekenis heb ik echter niet kunnen achterhalen.

Ratskeller   Wat een geweldig terras was dat gisteren bij de Ratskeller, een restaurant in Wiedenbrück. Het was even een stukje lopen, dat wel - en het was drukkend warm. Op het terras stonden enkele grote tv-schermen, waarop Duitsland - Engeland kon worden gevolgd. Het werd steeds stiller... De suggestie van S.D. om hard Engels te gaan praten hebben we niet opgevolgd. Na de wedstrijd reed er wel een auto luid toeterend door het stadje - met een Engelse vlag.

Trip 34 [3] Eersel - Fotofair

Ook zonder Fotofair is Landgoed Duynenwater een leuke camperplaats.

Na de enorme buien gisteren was het vandaag een heerlijke dag - wat een geluk op de Fotofair 2020 op Landgoed Duynenwater in Eersel. Want voor het grootste deel speelt alles zich toch buiten af. Met - corona - maximaal 2500 mensen, terwijl er heel veel meer op zouden kunnen. Desondanks was het soms lastig afstand te houden: gelukkig liepen er mensen rond die dat goed in de gaten hielden. (Want er zijn genoeg 'varkens' onder de mensen.)

De Fotofair is een soort beurs waar je foto-apparatuur kunt kopen, maar het is vooral ook een evenement met workshops en met te fotograferen objecten en mensen. Je komt de hele dag situaties en mensen tegen die er alleen maar zijn om gefotografeerd te worden: je kunt dus ongegeneerd (..) klikken. Absurde voertuigen, vuurspuwers, retro-mensen... En ongegeneerd klikken, dat is aan mij wel toevertrouwd: heerlijk, zo'n dag.

Meer foto's: hier. En enkele hieronder.

Trip 34 [2] Eersel - Fotofair

 Zoon R. en zijn vriendin A. uit Amsterdam logeren bij ons een nacht, omdat zij een bruiloft in Breda hebben. "Waar is die trouwerij eigenlijk?", vraag ik achteloos. Als zij de plek noemen ben ik stomverbaasd: dat is precies de plek waar ik die ochtend met mijn fotocursisten heb afgesproken. En waarachtig, ik kom de bruid ook nog tegen... maar laat de trouwerij verder voor wat die is.

Op weg naar Breda kijk ik bij een benzinestation of mijn fiets achterop nog goed staat. Een vrachtwagenchauffeur naast mij stapt uit en kijkt naar mijn buscamper. Eén keer, twee keer, hij draait zich helemaal om. "Wat een mooi ding", zegt hij lachend. "Ja, dat vind ik nou ook..." Ik krijg een dikke duim van hem.

Landgoed Wolfslaar - Breda

Na Breda rijd ik in oostelijke richting door naar Eersel. Op een parkeerplaats langs de snelweg staat een politiewagen, met daarachter een Mercedes stationcar met een Pools kenteken. De twee inzittenden zijn graadmagere, wat armoedig uitziende lieden. Zeker in vergelijking met de toch wel wat overgewichtige, lange agenten, volgehangen met apparatuur en wapens. Eén agent belt en houdt de telefoon af en toen voor het gezicht van een inzittende. Zijn Pools schiet tekort, vermoed ik.

Even later begint de andere agent het kenteken achter te verwijderen. Uiteindelijk komt er een bergingsbedrijf dat de auto oplaadt en meeneemt - zonder kentekens. Het begint te regenen. De agenten stappen in, de bergingsauto rijdt weg. De twee magere inzittenden schuilen onder een boom. Daar staan ze dan, met een plastic zakje met wat spullen en ineens zonder auto...

Op het Landgoed Duynenwater zijn keurige camperplaatsen ingericht. Er is ook stroom, sanitair, water. Een mevrouw komt langs met een bonnetje: of ik straks wil komen afrekenen.  Hieronder nog enkele foto's van Wolfslaar en Duynenwater.