Campertrip 26 - Viva kamperen (Noord-Nederland)

Voor Viva kamperen (punt nl) - een samenwerkingsverband van tien caravan- en camperdealers, verspreid over het hele land - maak ik deze week een ronde langs de bedrijven in Noord-Nederland, te beginnen in Groningen. Vanmorgen ben ik naar CP Het Knooppunt in Nuis gereden. Met harde wind in de rug, dus lekker zuinig: deze tankbeurt kom ik op ruim 1:12,5 (Fiat Ducato halfautomaat, 150 pk, 640 cm).

Het Knooppunt wordt door de recent ververste TomTom Camper niet gevonden, althans niet op het ingevoerde straatadres. Google Maps, via Campercontact, stuurt je wel goed. Ik reed dus enkele overbodig kilometers... wat op de afstand Bergen op Zoom - Groningen geen ramp is.

Naast me de koeien en op het terrein nog drie campers. Met dit weer had ik ook niet veel drukte verwacht: harde wind, af en toe een bui, bewolkt.

Campertrip 25 - Ootmarsum/Zwolle (5 en slot)

"In de weekenden staan we praktisch altijd vol. Dit weekend ook weer", verneem ik op de prima camperplaats tegen het centrum van Zwolle. Als ik de stroom wil aansluiten zie ik dat er binnen in elk geval geen spanning is. Hoe kan dat nou?

Stiekem
Een medewerker, bezig met onderhoud, helpt me op weg. "Hij zal nog niet zijn aangezet." Hij pakt zijn telefoon, drukt op wat knopjes en ik heb stroom. "De beheerder heeft dat zo gemaakt omdat er mensen zijn die zeggen geen stroom te zullen gebruiken maar dan toch stiekem de stekker erin pluggen als het donker is of niemand kijkt." Ik dacht even dat het een grap was, maar dit blijkt serieus waar. Trieste lieden zitten er toch tussen, tussen die camperaars.
Krijg vanavond uit Brabant foto's te zien van ondergelopen straten en hagelstenen als knikkers. Hier in Zwolle gaat vanavond gelijktijdig de zon mooi rood onder.

Campertrip 25 - Ootmarsum/Zwolle (4)

(c) WL - Telefoonfoto

Dat was Ootmarsum. Prachtig, mooie omgeving, fijne camping. Grotendeels binnendoor reed ik vanmorgen naar de camperplaats Zwolle (camperpark Hofvliet) een de Katerdijk, bijna onder het pand van Wehkamp.
De cursus die ik hier morgen volg was al eerder gepland, maar werd verzet in verband met corona. Toen vergat ik de camperplaats af te zeggen... Als goedmakertje had ik een fles wijn voor de beheerder meegenomen. Die hij lachend accepteerde.

Campertrip 25 - Ootmarsum/Zwolle (3)

Omdat elk mens wel 'een afwijking' heeft doe ik al enige tijd geen enkele moeite de mijne te verbergen. Openluchtmusea. Als er een openluchtmuseum in de buurt is moet ik er heen. En ik heb er al heel wat gezien, in binnen- maar vooral in het buitenland. Dit keer hoef ik de grens niet over: Ootmarsum heeft een bescheiden, maar alleraardigst openluchtmuseum.

Wat mij in openluchtmusea zo aantrekt is de sfeer die er hangt met al die gebouwen en spullen van vroeger. Overal zijn kleine en grotere stillevens gecreëerd. Geweldig leuk om te fotograferen. Ooit verzorgde ik een fotoworkshop in een (Oostenrijks) openluchtmuseum: dubbel leuk!

Ga gerust het openluchtmuseum van Ootmarsum in: met de Museumjaarkaart is dat gratis. Een halve dag is genoeg. Het terras bij de ingang schenkt prima koffie en je kunt er ook lunchen.

Hieronder nog wat sfeerbeelden uit het openluchtmuseum van Ootmarsum.

Campertrip 25 - Ootmarsum/Zwolle (2)

Bad Bentheim - Ootmarsum bleek maar een kippeneindje. Voor elf uur was ik al op camping Kuiperberg. Leuk terrein voor rustzoekers: geen speeltuin, geen speeltoestellen. De grijsaards zijn hier om te wandelen en te fietsen. Ik blijf er twee nachten. Een laatste beeld van Bad Bentheim vanmorgen.

De vroege aankomst gaf mij alle tijd om vuil water te lozen, schoon water aan te vullen en het toilet leeg te maken. Ik heb hier ook maar weer eens de stroom aangesloten. Binnenkort heb ik een inverter aan boord, dan doe ik dat waarschijnlijk nog minder dan nu. (Kreeg de tip gelijk ook een priority switch aan te laten sluiten: dat idee heb ik even bij de dealer neergelegd.)
Vanmiddag ben ik lopend het centrum van Ootmarsum in geweest. Wat een leuk (kunst)stadje is het toch! Meer foto's hieronder.

Campertrip 25 - Ootmarsum/Zwolle

(c) WL - telefoonfoto

Vorig jaar ben ik overgestapt op een ander cameramerk en -type. Geen spiegelreflexcamera's meer sjouwen, maar met een systeemcamera fotograferen. En dat bevalt uitstekend! Om de overgang soepel te laten verlopen besloot ik een gebruikerscursus voor dit type camera te volgen. Die zonder camera al lang achter de rug zou zijn geweest.
Maar nu is deze workshop dus zaterdag, in Zwolle. Komende vanuit Sassenberg besloot ik tussenstops te maken in Bad Bentheim en Ootmarsum. Daar ben ik vandaag aangekomen.

Campertrip 24 - LMC Sassenberg (2 en slot)

Vreemd hoor: ook het sanitair op deze camping Heidewald in Sassenberg (..) dien je met een neus/mondkapje te betreden. Nou, dat had ik even niet bij me tijdens mijn wandeling over het terrein, dus ik heb even zonder dit kapje wat vloeibare overschotten geloosd in een daartoe ontworpen bak. Ik geloof nooit dat ik hiermee een nieuwe COVID-19 brandhaard heb ontwikkeld. We houden het in de gaten. Het heet hier trouwens niet voor niets Sassenberg.

De camperplaatsen - op steenslag, dus verhard - liggen vóór de camping. Je hoort de weg waarlangs het terrein ligt wel, maar voor een nacht is dat geen probleem (voor mij). Stroom en water zijn betaald, lozen niet - tenzij je alleen passant bent.
Het is een prima camping, met traditioneel in Duitsland veel seizoen- en/of jaarplaatsen. Duitsers pakken hun caravan graag in: extra dak en houten bouwwerken waar het maar kan. Sommige caravans kunnen er nog wel uit, maar de meeste zijn vast ingebouwd. Veel keurig onderhouden, maar ook een paar delen waar zichtbaar al heel lang niemand is geweest. Het toeristische deel - campers, caravans, tenten - ligt apart.

Campertrip 24 - LMC Sassenberg

Zonder paspoort in de camper naar Duitsland rijden is niet handig, nee, behoorlijk onverstandig zelfs. Jammer dat ik dat pas bedacht ter hoogte van Roosendaal. Bij Rucphen dus gedraaid en toch maar even het document bij me gestoken. Ik ben op weg naar de presentatie van de 2021-modellen (campers en caravans) van LMC bij de fabriek in Sassenberg.

De rit naar het Münsterland verliep verder probleemloos. Even pauzeren voor een plas en een broodje is in de camper wel heel veel simpeler dan met de caravan, ervaar ik elke keer weer. Alleen al het vinden van een plekje op de gewoon weer volle Duitse parkeerplaatsen is heel veel handiger. 

Toch maar eerst even naar de fabriek gereden. Geen hond te vinden. Maar wel een bordje: alleen toegang met mond/neuskapje. Voor alle zekerheid had ik iets dergelijks - met de weerstand van een zeef, maar wie ziet dat - in de camper gelegd. Toch maar even aandoen, want ook de receptie van de camperplaats/camping mag ik met een naakt gezicht niet in. Nou, zie mij eens, in de strijd tegen COVID-19. Op de eerste dag in ons land dat niemand hieraan is overleden. Dat kunnen ze in Duitsland nog niet zeggen.

Een hond is en blijft een dier

Als er al zoiets bestaat als ‘honden- of kattenmensen’ dan behoor ik zonder de minste twijfel tot de eerste species. Katten zijn ondingen in en buiten het huis. Ze luisteren nergens naar, je kunt ze niks bijbrengen en buiten verjagen ze mijn geliefde vogels.

Eén hond woonde er ooit in ons gezin. Een Schotse herder. Een collie. Een ‘Lassie‘ dus. Rustig, vol aandacht, snelle leerling. Alleen zwemmen en met het achterwerk op nat gras zitten: zo gek kreeg ik ‘em nooit. Onze manier van leven en (vooral) werken laat zich echter niet combineren met het verantwoord verzorgen van een hond: na onze trouwe Hesketh kwam er dus geen opvolger.

Mandjes

Nu ik veel met de camper op pad ben kom ik weer veel honden tegen. Want in opvallend veel campers reist een hond mee, stel ik vast. Dat gegeven alleen al verbaast mij: na het verplichte uitlaten ook als het regent zo’n natte stinkhond – tja, het is niet anders – in je camper, daar moet ik niet aan denken. Hesketh woonde destijds bij ons buiten, in zijn eigen verblijf. Overdag los in de tuin, ’s nachts in het hok. (‘Ja, maar ik heb geen tuin.’ O, waarom heb je dan een hond?)

Campertrip 23 - Biezenmortel (met kleinzoon) (3 en slot)

Vanmorgen op de laatste ochtend in Biezenmortel wachtte ons nog een verrassing: een ree. "De eerste die ik in het echt zie", zei Thijs. Ja, op plaatjes, in een hok ook wel eens... maar nu in het echt!

Ik maakte er een foto van, maar zonder telelens - maar als bewijs voor wat we zagen. Best dicht bij de camping.

Verder vindt Thijs allerlei k;leine beestjes leuk. Maar fotografeer maar eens een vlinder op een zonnige dag.

Op de weg naar huis (vaderdag!) dronken we nog wat. Thijs en zijn broertje waren maar wat blij dat ze elkaar weer zagen. Ook leuk.
Hieronder nog enkele foto's met beestjes van vanmorgen. "Zo'n camera ga ik ook kopen', weet Thijs nu zeker.

Morgen vertrek ik naar Sassenberg voor de persbijeenkomst van LMC (caravans en campers).

Campertrip 23 - Biezenmortel (met kleinzoon) (2)

Vanmorgen rond acht uur stonden Thijs en ik op. Want om 9:00 uur zou de bakker komen en een croissantje lust Thijs wel - gelijk zijn grootmoeder. We kochten tegelijk wat broodjes voor de lunch, want we zouden gaan wandelen naar de zandverstuivingen van de Loonse en Drunense Duinen.

'Opa, een vogel!'

Verrekijker, fotocamera's, broodjes en drinken: tegen half tien waren we er helemaal klaar voor.
We namen een mountainbikepad: volgens mijn digitale kaart de mooiste route naar het zand. Maar daar dachten de fietsers ook zo over: we moesten regelmatig in de kant springen.

Ons lijstje vogelnamen groeit met de dag: we hebben ze allemaal opgeschreven en opgezocht in de vogelgids.

Daarna liepen we op een hondenuitlaatroute: wist van het bestaan niet af, maar veel honden wel. Allemaal leuke dieren, en Thijs is gelukkig niet bang. (Maar ook geen held.) Meer foto's hieronder.

Campertrip 23 - Biezenmortel (met kleinzoon)

Alle foto's: telefoonfoto's.

Zijn moeder en mijn dochter bezorgt Thijs om half vier: ik sta klaar en we kunnen vertrekken. Op weg naar minicamping De Stamhoeve in Biezenmortel. Een ritje van een uur: Thijs kletst aan één stuk door. Met zijn verrekijker kijkt hij in het rond. "Opa, we gaan vogels zoeken." We hebben er op de camping binnen de kortste keren al tien. Die gaan we opzoeken in de vogelgids.
"Zullen we naar het restaurant lopen?" Nou, Thijs heeft net zo lief een boterham. Tafel en stoelen naar buiten - in de schaduw.
We maken een wandelingetje over de camping. Er is een speeltuintje, met een trampoline. De ene salto na de andere volgt. De rest van de avond doen we een mik-spelletje met een bal. We verzonnen het zelf en Thijs wint natuurlijk.

Campertrip 22 - de Heen | Tholen (3 en slot)

Zicht op de haven - bijna vanaf de camperplek Tholen.

Mooi, Tholen. En een leuke camperplek. Met enkele kanttekeningen.
Water innemen kan, er zijn langs het water maar liefst vier kranen - de laatste bij de stortplaats chemisch toilet (met hangslot, waarvoor havenmeester Lydia een code heeft). Maar zelfs na enkele minuten flink doorstromen kwam er nog lauw water uit: de zon staat er precies op. Dus of het verstandig is dit als drinkwater te gebruiken...
Het chemisch toilet ledigen is een stukje lopen. Dan tref je een tamelijk 'luie' trechter met een iets te klein gat. Als je pech hebt... enfin, je begrijpt het. (Gelukkig stond er niemand achter me te wachten.)

Campertrip 22 - de Heen | Tholen (2)

Het aangekondigde onweer liet zich gisterenmiddag rond de 'afgesproken' tijd inderdaad zien, horen en voelen (lichtflitsen, gedonder, regen). Ik zat veilig in de buscamper. Die, lees ik, bij onweer inderdaad veiliger is dan een opbouwcamper, die immers geen kooi van Faraday vormt.
Vanmorgen om zes uur regende het ook - nog of opnieuw - dus ik besloot het even aan te zien. Rond negen uur was het droog: bergschoenen aan, iets te eten en te drinken mee, de groothoek en de lichte tele* mee en lopen maar.

* 14 mm en 55-200mm op Fuji X-T3

Het is een prachtig natuurgebied bij de Heen. Je kunt er urenlang zwerven en slenteren. En hoe graag ik ook (sommige) mensen om me heen heb, in de natuur ben ik het liefst alleen. Alle zintuigen worden geprikkeld. Kijken waar je loopt, want het was flink modder hier en daar. Luisteren naar de vogels. Kijken of er iets te fotograferen valt. Ruiken: heerlijk fris overal dankzij de regen. Geen mens kom ik tegen. Ja, aan het einde: een jong stel dat met een drone aan het filmen is.

Campertrip 22 - de Heen | Tholen

Echtgenote Ch. heeft nog zes werkdagen voor zich alvorens de staat in haar - deels zelfverdiende - levensonderhoud gaat voorzien. Met de camper voor de deur ga ik dus nog even solo op het fotopad. Dichtbij huis, de Heen, bij Steenbergen. Een camperplek die nog nauwelijks als zodanig herkenbaar is, trouwens. Stroom met muntjes - maar ik heb geen stroom nodig. De zon schijnt immers. Meer beelden hieronder.