Trip 117: op zoek naar kraanvogels

Kraanvogels trekken in het najaar van het noorden naar het zuiden, in het voorjaar is dat uiteraard omgekeerd. Op weg naar het zuiden zijn er enkele plekken waar ze graag even uitrusten. Het zijn tenslotte flinke vogels, dus kost het heel wat energie om in de lucht te blijven.

Rond Diepholz in Duitsland kun je de kraanvogels in oktober/november zien, maar een andere bekende plek is het Lac du Der in Frankrijk. Daar ga ik nu de 18e oktober weer naartoe, met de camper uiteraard. De 117e trip met de Adria bus.

Zo mooi als in Duitsland zal het niet snel worden, maar leuk is het daar wel - ik was er al vele keren. 

Boodschappen doen met de camper

Eén van de grote verschillen tussen het rijden met een caravan en een camper is het doen van boodschappen. Ga je met een caravan naar een camping en doe je daarna met de auto boodschappen, de camperaar verandert gemiddeld gesproken veel vaker van standplaats en doet onderweg boodschappen. Leuk, elke keer weer een andere winkel.  

In Frankrijk verbaas ik me telkens weer over de enorme keuze in wijnen. In een gewone supermarkt!

Kamperen in Frankrijk

Natuurlijk is Frankrijk een geweldig kampeerland. Ook al zijn lang niet alle Fransen even gastvrij of bereid tot enige hulp. Zo besloot ik naar deze camping te rijden. Maar ja, hier kan ik niet onderdoor.

Gelukkig kwam er nog een auto oprijden, die niet verder kon omdat onze camper er voor stond. De chauffeur zou wel even bellen, begreep ik - zij spraken geen Engels, niet ongebruikelijk in Frankrijk.

Nog meer oorlogsgraven (slot)

Het Zuid-Afrikaans Nationaal Delville Wood Memorial is een herdenkingsmonument voor de Eerste Wereldoorlog, gelegen op het grondgebied van de gemeente Longueval in Noord-Frankrijk. Het herdenkt de inzet van Zuid-Afrikaanse troepen tijdens de Grote oorlog (Slag om de Somme). Het herdenkingsmuseum volgt de geschiedenis van deelname van Zuid-Afrika bij de Eerste en Tweede Wereldoorlog en naar verschillende conflicten rond de Koude Oorlog. De Britse militaire begraafplaats Delville Wood ligt aan de overkant van het monument. 

Delville Wood vertegenwoordigt voor Zuid-Afrikanen de plaats waar Zuid-Afrikaanse soldaten van de Unie voor het eerst aan het westfront werden ingezet. Op 14 juli 1916 kreeg de Zuid-Afrikaanse brigade, bestaande uit vier bataljons (ongeveer 3.150 man) de opdracht om ten koste van alles haar posities te behouden. Onder onophoudelijk vuur van vijandelijke artillerie hadden ze weerstand geboden en de echte hel ervaren (Delville-hout werd omgedoopt tot duivelshout). Op 20 juli lieten ze 1.080 mannen achter, vermoord of vermist en 1.735 gewond.

Vijf dagen lang lagen de Zuid-Afrikanen, onder bevel van brigadegeneraal Henry Timson Lukin, bij Delville Wood onder zeer gewelddadig artillerievuur (tot 400 ronden per minuut). Van de bijna 3.200 mannen die de brigade vormden kwamen er slechts 143 ongedeerd uit de loopgraven.

Het museum was helaas gesloten op de dag dat wij er waren. Het monument en de graven zelf waren wel toegankelijk. Op diverse plekken schreven wij iets in het boek dat bij elk oorlogsgraf beschikbaar is.

Trip 103: Normandie en Oostenrijk

Als het goed is kunnen we vandaag 16 juni vertrekken met de camper. Als het goed is, dus als de nieuwe koppelingsplaat zijn werk doet zoals het moet. We rijden vandaag richting Normandië, maar ik denk dat we pas morgen arriveren. Want het was laat vannacht, uit Amsterdam. Zijn we niet meer gewend, 

Net voorbij Arras zijn we gestopt, op de Camping-car Park in Bapaume. Op een tijd dat ik de tweede helft van Nederland-Polen nog kon zien. 2-1 werd het. 
Morgen rijden we - de tolweg mijdend - verder naar Giverny, voor een bezoek dinsdag aan de tuinen en het museum van Monet. En we hopen daar vrienden uit Zwolle te ontmoeten, die vanuit het zuiden op weg naar huis zijn.

Erg leuk Tineke en Martien uit Zwolle te ontmoeten. En Giverny met hen te bezoeken. Wij deden het een dag later nog dunnetjes over in het museum van het impressionisme en reden daarna naar Honfleur (camperplaats) en Trouville-sur-Mer (camping).

Hier alle info verder over deze trip. Of klik in rechterbalk op de Polarsteptrip.

 

Franse camperplaats-organisatie komt naar Nederland

De Franse organisatie Camping-car park slaat de vleugels uit: nu al naar België en  Duitsland, maar binnenkort ook naar ons land. Dat vernam ik op de CaravanSalon in Düsseldorf. 

Camping-car park heeft nu al bijna  475 camperplaatsen in Frankrijk. Allemaal onbeheerd, maar toch bewaakt. Voorzien van een slagboom, die omhoog gaat als je de bijbehorende debetkaart voor de machine bij de ingang houdt. De bijbehorende telefoonapp biedt heel veel informatie - waaronder life het aantal op dat moment beschikbare plaatsen. Reserveren kan ook - maar hoeft dus niet. 

Wat mij betreft een van de beste apps die er zijn! In Frankrijk bezochten wij al diverse keren een CP van Camping-car park. 

Trip 82 [6] Nantes: een dag om de stad te bezoeken

Stadscamping Nantes: het hele jaar geopend.

Stad Wie het hele verhaal wil lezen en zien kijkt hier. Of op Polarsteps in de rechterkolom - hier kun je ook zien waar we nu zijn. Beetje pech met de kachel - zelf hersteld - en de waterpomp - in vijf minuten bij een dealer hersteld. Verder probleemloos: het is rustig op de Franse wegen. We deden een stukje tolweg - ik heb die dongel niet voor niets - maar vandaag geheel zonder tolweg. Twee nachten stadscamping Nantes nu, voor een bezoek aan de stad morgen.

Saint Nectaire In Nederland nauwelijks te krijgen, hier uiteraard wel. Heerlijke kaas. Op brood, bij een glaasje wijn en zelfs als diner kreeg ik het ooit: verwarmd met salade erbij.

Tot nu toe niet de gebruikelijke 'negatieve' ervaringen in Frankrijk, maar juist positieve. Zelfs de monteur van de camperdealer spreekt Engels...

Trip 82 In zuidelijke richting

Dit zullen we tijdens onze komende trip niet tegenkomen

Warmte   Normaal gesproken rijden wij in de winter richting Duitsland en Oostenrijk. Maar dit keer dus niet: we rijden vanaf 20 januari volgend jaar in zuidelijke richting. Via de westkust van Frankrijk zetten we koers naar Spanje, dat we met de wijzers van de klok mee willen ronden. Inclusief Portugal. Niet te dicht langs de kusten, om de drukte wat te vermijden. 

Stalling   Op de valreep hebben we nog een nieuwe stalling voor de camper gevonden: een waar we 24/7 terecht kunnen om te halen en te brengen. We huren een plek, waar ik na het ophalen de auto kan achterlaten. Iets duurder dan de vorige, maar daar kon ik alleen woensdagavond en zaterdag terecht, na een aankondiging twee dagen tevoren. En daar was het nogal benauwd manoeuvreren. Bij het ophalen moesten er soms eerst vier caravans worden weggesleept. Dat alles heb ik nu niet meer. Begin januari verplaats ik onze bus.

Trip 70 Op weg naar Frankrijk - campers testen

Foto: Chajah Laros

Haast   Het is krap, op zondagavond thuiskomen na vijf weken Noorwegen en dinsdag weer vertrekken naar Frankrijk. Eén dag om foto's te uploaden, schoonmoeder op bezoek te hebben, te wassen, camper schoonmaken, post nakijken, formulieren invullen.... en meer.
De tocht - eerste etappe van de twee - verliep voorspoedig, ook over de RN. Altijd neem ik de tolweg, maar nu we de tijd hebben een keer niet. 

Camperplaats   Op de TomTom Camper zag ik in Évreux een camperplaats: Aire Camping-Car Park Evreux le Cadran, in het kort. Aan de Boulevard de Normandie. Maar eenmaal voor de slagboom bleek het toch minder eenvoudig er op te komen. Je zou een op te waarderen pasje moeten kunnen kopen via de automaat, maar dat werkte niet (het blijft Frankrijk). Een echtpaar dat er al stond sprak geen woord buiten zijn grens (Frankrijk hè), maar op de automaat ook een telefoonnummer.

Trip 65 [3] Wintersport hier, dreiging met kernoorlog daar

Kernbom   Hoe je 'depressief' schrijft moet ik opzoeken. Ik bedoel: ik ben over het algemeen behoorlijk optimistisch. Alles komt een keer goed, is mijn gedachte doorgaans. Maar als ik lees dat schurk Poetin zijn legereenheden met kernwapens in een verhoogde staat van paraatheid gaat brengen kost optimistisch blijven wel aardig wat moeite. Betreuren we straks honderdduizenden doden omdat een gek zijn gebied wil uitbreiden?

Dashcam-foto

Sneeuw   Die laatste 150 km van Langres naar hier waren wel de leukste, om te rijden. Omhoog en slingerend. De semi-automaat van de Fiat Ducato help ik dan wat met schakelen: hij wil steeds te snel naar mijn zin naar een hogere versnelling. De uitzichten zijn prachtig en worden steeds mooier: blauwe luchten, besneeuwde toppen. Het laatste stukje naar de camping zie je hier. 

Tussen 12-14 uur gesloten.
Hoe welkom zijn we eigenlijk?

Welkom   Gisterenavond deden we het rustig aan. De meegebrachte maaltijdsalades werden genuttigd, en veel meer valt er eigenlijk niet te vertellen. Ja, een bezoekje aan de plaatselijke supermarkt.

In Oostenrijk liep een paar weken terug het water steeds weg uit de camper omdat de vorstbeveiliging van de boiler in werking trad. Ik vermoed dat het tapijt in de wagen de oorzaak is: dat sluit de warmte van binnen te veel uit van die vorstbeveiliging. Zonder tapijt en met nachtvorst gedurende afgelopen nacht is alles binnen gebleven. 

Trip 65 [2] Files richting Grenoble

Zonsopkomst op de CP in Langres

Oorlog   Gisterenavond aten wij heerlijk in La Villa Vauban in Langres, Frankrijk. Aangenaam gezelschap, half flesje wijn erbij, prettige omgeving. Maar in gedachten ben ik toch steeds bij de burgers van Oekraïne en de Russische dictator Poetin die raaskalt over het nazisme in dat land. Je zult maar wakker worden terwijl er raketten overvliegen en tanks door je straat denderen. Wat moet je doen? Wat zou ik doen? Vluchten, maar waarheen? Wat neem je mee? We zijn bevoorrecht...

CP Aire Municipale, Sassenage

Nacht   Geen geweldige plek, maar voor een overnachting maakt ons dat niets uit. We naderen Grenoble, het is morgen nog maar 149 km naar onze eindbestemming. Ik verwacht met minder drukte op de weg.

Trip 65 Op weg naar Franse wintersportcamping

Eerste tussenstop: Langres.

Soplair   Bourg St. Maurice-Les Arcs: de camping van Huttopia, dat is ons reisdoel waar we zondag willen arriveren. Tot nu toe verbleven we altijd op Duitse en vooral Oostenrijkse wintersportcampings, slechts één keer eerder 'leenden' we een caravan in de Franse sneeuw. Nu dus met de buscamper naar Frankrijk. Heel wat anders dan de CamperElfstedentocht van vorige week...

De fietsen hoeven niet mee: dat scheelt een windvanger achterop en zeker 50 kg. We nemen wel de (Franse) Soplair raamisolatie mee voor voorruit en zijruiten: daarmee houden we het binnen aangenaam op temperatuur, want het vriest daar 's nachts tot zeven graden op dit moment. Verder wat extra dikke handschoenen en de sneeuwschoenen. Natuurlijk de Ecomat 2000 keramische kachel en twee grote gasflessen, waarvan er één nog voor 2/3 vol zit. Met de stroom erbij moet dat gemakkelijk lukken.

Trip 30: de Franse Ardennen [6] - Versterkte kerken en een boerencamping

Vandaag stuurde ik de buscamper langs een aantal versterkte kerken. Kerken met extra torens, schietgaten en meer. Om rovers, vijandelijke troepen en ander gespuis buiten te houden en de eigen bevolking te beschermen. Tussen de 15e en 17e eeuw zijn deze kerken versterkt. Een interessante geschiedenis.

In de eerste kerk - die eigenlijk anders gesloten is - had ik een bijzondere en wel heel toevallige ontmoeting: met de PR-dame van het toerismebureau die een en ander voor mij had voorbereid. Maar die ik nog nooit had ontmoet. Ze was onderweg met een Michelin-journaliste, de reden ook waarom de kerk open was. Heel bijzonder, zo'n ontmoeting.

Uiteindelijk ben ik terecht gekomen op een boerencamping op enkele kilometers van Signy-le-Petit, de kerk op de foto hierboven. Kost me bijna tien euro, die overnachting hier op Camping Du Pavillon.  (Dat ze toch niet wat meer vragen en daarvan de camping actueel houden...) De temperatuur is intussen absurd... Ik ga morgen met de volle airco aan richting huis.

Trip 30: de Franse Ardennen [3] Rocroi - Bogny-sur-Meuse

De hittegolf doet zijn werk: allemachtig wat een temperaturen. Terwijl het vanmorgen best fris was: mensen trokken op de camperplaats Rocroi een jasje aan. Ik doe hier intussen bijna 'een jasje uit'.

Camping, meren, bosmuseum en staalmuseum. Dat was mijn programma voor vandaag. Dat wil zeggen: die camping kwam ik toevallig tegen en dat bleek een mooi terrein. Of, zoals een tentkampeerder zei: "Als je sanitair niet zo belangrijk vindt sta je hier prima." Eén sanitairgebouw is 'om technische redenen' gesloten, in het andere is geen warm water om te douchen. Jammer is dat toch. 

[Meer beelden hieronder.]

Trip 30: de Franse Ardennen [2] Givet - Rocroi

Als ik - gisteren - op het plein in Givet sta en een foto wil maken over een - 'onverklaar bewoond', zoals zo vaak in Frankrijk - huis heen van de Citadelle, komt er een man naar buiten stormen die in het Franse begint te ratelen. Welkom in Frankrijk. Geen idee wat hij zei, maar hij nodigde me duidelijk niet uit voor een café au lait. 

Ik ken mensen die zeggen nog nooit een vervelende ervaring in Frankrijk te hebben gehad. Geloof die mensen niet: ik heb haast alleen maar dit soort ervaringen, met enige overdrijving. De foto heb ik overigens gewoon gemaakt: de regels zijn wat dit betreft in Frankrijk niet anders dan bij ons. 

Trip 30: de Franse Ardennen | Givet - Rocroi

[Net geen dertig keer stond hierboven steeds: Campertrip. Ik maak het iets korter, dat geeft meer ruimte voor de bestemmingen. 'Trip' dus. Maar alleen trips met de camper komen hier aan bod.]

Mooi plekje op de camperplaats Rocroi

Voor een tijdschrift, misschien nog een (buitenlands) tijdschrift en een dealerorganisatie ben ik met de camperbus op (toeristisch) onderzoek uit in de Franse Ardennen. Bij de Ardennen denken we het eerst aan België, vervolgens aan Wallonië, misschien dan nog Luxemburg en ja, uiteindelijk wellicht ook nog aan Frankrijk. De streek rond Charlesville-Mézières, heel globaal. En Sedan is dan misschien ook nog wel een plek die velen kennen, met het grootste kasteel van Europa. Maar er is meer, ontdekte ik al eerder met de motorfiets. 

[Meer beelden hieronder]